رژیم غذایی با هوش مصنوعی؛ مفید، اما ناقص

به گزارش پایگاه خبری پایداری ملی به نقل از خبرگزاری ایرنا، وبگاه سای‌تِک‌دِیلی در گزارشی آورده است:

ثبت دقیق آنچه می‌خوریم، همیشه کار دشواری بوده است؛ اما ظهور برنامه‌های کاربردی هوش مصنوعی که می‌توانند این فرآیند را ساده کنند، توجه سیبیل کرانز (Sibylle Kranz)، پژوهشگر دانشگاه ویرجینیا و متخصص تغذیه، را به خود جلب کرد. این برنامه‌ها به کاربران امکان می‌دهند تا با گرفتن عکس از غذا یا اسکن رمزینه (بارکد)، اطلاعات تغذیه‌ای آن را به‌سرعت دریافت کنند.

او برای آزمایش این فناوری، نسخه‌های رایگان چندین برنامه کاربردی محبوب را امتحان کرد و حساب‌های کاربری و اهداف سلامتی متفاوتی ایجاد کرد تا ویژگی‌ها و توصیه‌های آنها را مقایسه کند. نتیجه، ترکیبی از سهولت و نادرستی‌های احتمالی بود.

هوش مصنوعی چگونه رژیم غذایی را ردیابی می‌کند؟

در حالی که چندین دهه است که برنامه‌های ثبت غذا وجود داشته‌اند، کرانز می‌گوید که هوش مصنوعی مولد این برنامه‌ها را متحول کرده است. به‌جای ثبت دستی وعده‌های غذایی، کاربران می‌توانند رمزینه را اسکن کنند، بگویند چه خورده‌اند یا از غذا عکس بگیرند تا تجزیه و تحلیل فوری از اندازه وعده و مواد مغذی دریافت کنند. برخی از این برنامه‌های کاربردی رژیم‌های غذایی شخصی‌سازی‌شده و مشاوره تغذیه نیز ارائه می‌دهند.

مزایا؛ دسترسی آسان و انگیزه‌بخشی

کرانز معتقد است که این ابزارها، ثبت غذا را آسان‌تر و در دسترس‌تر می‌کنند و به افراد کمک می‌کنند با انگیزه بمانند و به اهداف خود برسند. با یادگیری عادات کاربران، این برنامه‌ها می‌توانند الگو‌های ظریفی را تشخیص دهند و توصیه‌هایی ارائه کنند که حتی یک متخصص تغذیه نیز ممکن است قادر به ارائه آنها نباشد.

وی توضیح داد: به‌مرور زمان، تقریباً مانند این است که هوش مصنوعی می‌داند در کابینت و یخچال شما چه چیزی وجود دارد. چیز‌هایی درباره شما می‌داند که خودتان هم نمی‌دانید.

مشکلات؛ حریم خصوصی و دقت

با این حال، این شخصی‌سازی هزینه‌هایی دارد. برای ارائه توصیه‌های شخصی، این برنامه‌ها اطلاعات گسترده‌ای از جمله عادات غذایی، موقعیت مکانی، اندازه‌های بدن و حتی وضعیت عاطفی را جمع‌آوری می‌کنند. کرانز هشدار می‌دهد که اگر کاربران سیاست‌های حفظ حریم خصوصی را به‌دقت نخوانند، نمی‌دانند که شرکت‌ها با این داده‌ها چه می‌کنند.

دقت نیز یکی دیگر از نگرانی‌هاست. کرانز در آزمایش‌های خود با این برنامه‌ها، بار‌ها با خطا‌هایی مواجه شده است. او گفت: می‌توانم ده‌ها مثال برایتان بیاورم که از غذا عکس گرفتم و مجبور شدم آن را اصلاح کنم، چون برنامه آنچه را که در تصویر بود اشتباه تشخیص داده بود. هوش مصنوعی پیشرفت زیادی کرده، اما هنوز خطا‌های زیادی در آن وجود دارد.

پایگاه‌های داده برخی از این برنامه‌ها مشارکتی هستند به این معنا که از ورودی‌های کاربران ساخته شده‌اند و این می‌تواند اطلاعات ناسازگار یا نادرست ایجاد کند. کرانز تجربه خود را این‌گونه شرح داد: از یک غذا عکس گرفتم، آن را تشخیص داد و تأیید کردم و در پایگاه داده ثبت کردم. یک هفته بعد، همان غذا را خوردم، اما برنامه آن را طور دیگری شناسایی کرد یا برخی از مواد تشکیل‌دهنده را تغییر داده بود. این برنامه‌ها هنوز به اندازه کافی دقیق نیستند.

توصیه به کاربران

با وجود این محدودیت‌ها، کرانز معتقد است که هوش مصنوعی می‌تواند مکمل ارزشمندی برای مشاوره تخصصی تغذیه باشد، اما نه جایگزینی برای آن. او به کاربران علاقه‌مند به این برنامه‌ها توصیه می‌کند:

تنظیمات حریم خصوصی را به‌دقت بررسی کنند.
برنامه‌ای را انتخاب کنند که امکان محدودکردن اطلاعات شخصی را فراهم کند.
دقت برنامه را با مقایسه توصیه‌های آن با منابع معتبر تغذیه‌ای تأیید کنند.
به‌مدت یک هفته به‌طور کامل به ثبت غذا متعهد شوند و نتیجه را بررسی کنند.
جمع‌بندی؛ ابزاری مفید، اما نه بی‌نقص

کرانز در پایان گفت: در نهایت، شرکت‌ها می‌خواهند شما به استفاده از برنامه ادامه دهید و بهتر از آن، اشتراک آن را بخرید. بنابراین، با وجود مفیدبودن این ابزارها، بهتر است با کمی شک و تردید از آنها استفاده کنید.

جزئیات این مقاله در وبگاه دانشگاه ویرجینیا منتشر شده است.