کمبود داروهای اساسی از ۳۴۱ به ۶۵ قلم کاهش یافت
به گزارش پایگاه خبری پایداری ملی، دکتر مهدی پیرصالحی، رئیس سازمان غذا و دارو، با تشریح معیارهای ارزیابی کمبود دارو در کشور اظهار کرد: نظام دارویی ایران بر پایه نام ژنریک استوار است؛ از این رو اگر یک برند خاص در بازار موجود نباشد، اما همان دارو با نام ژنریک یا از سوی تولیدکننده دیگری عرضه شود، از نظر سازمان غذا و دارو کمبود دارویی تلقی نمیشود.
وی با اشاره به ساختار سبد دارویی کشور افزود: در حال حاضر حدود سه هزار مولکول دارویی در کشور وجود دارد که نزدیک به دو هزار مولکول آن جزو داروهای پرمصرف هستند. از این تعداد، حدود ۸۰۰ قلم در فهرست داروهای اساسی و حیاتی قرار دارند و تمرکز اصلی سازمان غذا و دارو بر تأمین پایدار این اقلام است.
رئیس سازمان غذا و دارو با اشاره به بهبود وضعیت تأمین دارو در کشور تصریح کرد: تعداد کمبود داروهای اساسی و حیاتی که در سال ۱۴۰۱ به ۳۴۱ قلم رسیده بود، اکنون به طور میانگین به ۶۵ قلم کاهش یافته است. این شاخص در ماه گذشته نیز به ۴۳ قلم رسید که نشاندهنده بهبود مدیریت ذخایر، برنامهریزی مؤثرتر و تقویت فرآیند تأمین دارو است.
پیرصالحی درباره آمارهایی که گاهی در فضای رسانهای درباره کمبود دارو منتشر میشود، توضیح داد: ارقام بزرگ مطرحشده، بیانگر وضعیت موجود نیست، بلکه برآوردهای سهماهه سازمان از احتمال بروز کمبود در آینده است. این پیشبینیها با هدف هشدار به دستگاههای مسئول و تأمینکنندگان منابع مالی انجام میشود تا منابع مورد نیاز بهموقع تأمین شده و از بروز کمبود جلوگیری شود.
وی ادامه داد: خوشبختانه این پیشبینیها محقق نشده و تعداد اقلامی که احتمال کمبود آنها پیشبینی میشود نیز اکنون به کمتر از ۵۰۰ قلم کاهش یافته است.
معاون وزیر بهداشت با اشاره به برخی برداشتهای نادرست درباره کمبود دارو خاطرنشان کرد: در برخی موارد، موضوع مطرحشده به نبود یک برند خاص خارجی مربوط میشود، در حالی که همان دارو با تولید داخل، تولید سایر کشورها یا با استفاده از مواد اولیه معتبر در بازار موجود است؛ بنابراین نبود یک برند مشخص به معنای کمبود دارو در کشور نیست.
رئیس سازمان غذا و دارو همچنین مشکلات مالی برخی مراکز درمانی را از دیگر عوامل ایجاد تصور کمبود دارو دانست و گفت: برخی بیمارستانها به دلیل بدهیهای انباشته که در مواردی بیش از یک تا دو سال ادامه داشته، در تأمین دارو از شرکتهای توزیعکننده با محدودیت مواجه میشوند؛ این در حالی است که همان دارو در شبکه رسمی تأمین و توزیع کشور موجود است و این مسئله به معنای کمبود دارو در سطح ملی نیست.