اين پناهگاهها ممكن است دائمي (از پيش ساخته شده) يا موقتي (در زمان بحران آمادهسازي شده) باشند.
الف) پناهگاه شهري عمومي: به سازهاي ايمن و مقاوم اطلاق ميشود كه براي زمان بحران ناشي از جنگ طراحي و احداث شده است. اين نوع پناهگاهها معمولاً در مناطق پرتردد شهري، محلههاي مسكوني، مراكز خدمات عمومي، ساخته ميشوند تا دسترسي سريع و آسان براي بيشترين تعداد از افراد فراهم نمايد و در انواع زير ساخته ميشوند:
- زيرزميني (سازههاي دفني): در عمق زمين ساخته ميشوند و بهترين حفاظت در برابر حملات مستقيم را دارند؛ مانند پناهگاههاي ايستگاههاي قطار شهري (مترو) يا تونلهاي حمل و نقل عمومي شهري.
- نيمه دفني: بخشي از سازه در زيرزمين و بخشي در سطح زمين قراردارد؛ مانند پاركينگهاي طبقاتي يا پناهگاههاي مستقر در مجتمعهاي تجاري بزرگ و ساختمانهاي بلند مرتبه.
ب) پناهگاه خصوصي: به فضاي ايمن و مستحكمي اطلاق ميشود كه در داخل يا مجاورت ساختمانهاي مسكوني، تجاري يا صنعتي ساخته ميشود و مالكيت و استفاده از آن در اختيار افراد يك ساختمان، مجتمع مسكوني يا سازمان و نهاد خاصي قرار دارد. اين پناهگاهها معمولاً براي حفاظت ساكنين يا كاركنان يك مجموعه خاص در شرايط بحراني ناشي از جنگ طراحي ميشوند. انواع پناهگاه شهري خصوصي عبارتند از:
- مسكوني: در زيرزمين، پاركينگ يا فضاي تقويت شده خانههاي ويلايي يا آپارتماني.
- تجاري يا اداري: بخشي از طبقات زيرين ساختمان، يا اتاقي عايق (ايزوله) و مقاومسازي شده است.
- مراكز زيرساختي و واحدهاي صنعتي: بخشي از مراكز زيرساختي كه در طراحي اوليه پيشبيني و نسبت به ساير بخشهاي زيرساخت يا واحد صنعتي از مقاومت و استحكام بالاتري برخوردار است.