چرا ژنرال پنتاگون عضو هیئتمدیره اوپنایآی میشود؟
به گزارش پایگاه خبری پایداری ملی به نقل از خبرگزاری فارس، روزهایی که خبر انتشار یک گزارش مالی از شرکتهای فناوری، بازار بورس نیویورک را تکان میداد گذشته است؛ امروز خبر پیوستن یک فرمانده جنگ سایبری به هیئتمدیره آزمایشگاههای هوش مصنوعی است که لرزه بر تن رقبا میاندازد.
سیلیکونولی مدتی است که دیگر صرفاً با ایدههای نوآورانه مهندسان جوان با ژاکتهای شیک و هودی طرحدار هدایت نمیشود، بلکه ردپای مدالهای افتخار و یونیفورمهای اتوکشیده نظامیان پنتاگون در تمام راهروهای آن به چشم میخورد.
در این گزارش، این چرخش و پیوند میان سالنهای ارزیابی ریسک و اتاقهای فرماندهی را بررسی میکنیم. همچنین در قسمتهای آتی این پرونده، به سراغ تکتک این چهرههای امنیتی رفته و سوابق، شبکه و ماموریتهای تازه آنها را در قلب غولهای فناوری کالبدشکافی خواهیم کرد.
محصولات تجاری به سلاح ملی تبدیل میشوند
وقتی ارزش بازار گوگل از ۳ میلیارد دلار در روزهای نخست به مقیاسهای تریلیون دلاری رسید، نشان داد که نرمافزار چگونه دنیا را میبلعد؛ اما امروز فناوری دیگر درباره سرگرمی خریداران نیست.
هوش مصنوعی به زیرساخت تسلط ژئوپولیتیک تبدیل شده و ارزش بازار دفاعی و امنیتی آن تا دو سال آینده از مرز ۳۸.۸ میلیارد دلار عبور میکند.
وقتی پنتاگون پروژه ۹ میلیارد دلاری پتناسیل ابری جنگآوری مشترک (Joint Warfighting Cloud Capability) را کلید میزند، پیغام واشنگتن شفاف است: ابزارهای تحلیل تجاری اکنون ادوات جنگی هستند.
همچنین شرکت پالانتیر که زمانی با چک ۲ میلیون دلاری بازوی سرمایهگذاری سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، این-کیو-تل (In-Q-Tel)، نطفه بست، تنها در یک نوبت قرارداد ۴۶۳ میلیون دلاری با فرماندهی عملیات ویژه آمریکا امضا کرد تا ثابت کند شریان اصلی درآمدی پیشگامان فناوری، از بدنه قدرتمند حاکمیت میگذرد.
امنیت سایبری خط اول دفاع از فناوریهای حساس است
دزدیدن خطوط کد یک مدل زبانی ارشد یا وزنهای ریاضی آن، دیگر یک جاسوسی ساده صنعتی نیست؛ خسارتی سالانه بیش از ۵۰ میلیارد دلار به داراییهای معنوی آمریکا است که معادل لو رفتن نقشه ساخت سلاحهای استراتژیک در عصر اتم محاسبه میشود.
همین مسئله بود که باعث شد شرکت اوپنایآی در ژوئن ۲۰۲۴ مستقیماً به سراغ دریاسالار پاول ناکاسونی برود.
او که بین سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ فرماندهی سایبری آمریکا و ریاست سازمان امنیت ملی آمریکا را با بودجهای ۱۵ میلیارد دلاری بر عهده داشت، اکنون احتمالاً سربرگ حفاظتی اوپنایآی را امضا میکند.
پیش از او نیز مایکروسافت با جذب پیتر لی از آژانس پروژههای پژوهشی پیشرفته دفاعی، دژهای تحقیقاتی خود را با استانداردهای ارتش آمریکا شبیه دژهای نفوذناپذیر ساخت تا از کدهای استراتژیک در برابر حملات دولتی صیانت کند.
مدیریت بحران نظامی برای مهار ریسک مدلها لازم است
هوش مصنوعی پیشرفته شبیه به یک راکتور هستهای است؛ کوچکترین اشتباه در هدایت آن، بحرانی میسازد که میتواند میلیاردها دلار خسارت به بارش بیاورد یا امنیت یک ملت را زیر سوال ببرد.
در جایی که یک قطعی ساده زیرساخت ابری بیش از ۵.۶ میلیارد دلار خسارت به شرکتها میزند، الگوریتمها نیازمند متدولوژی سختگیرانه مدیریت بحران هستند.
شرکت آنتروپیک با درک دقیق این آسیبپذیری، شورای مشورتی امنیت ملی را تاسیس کرد و اتاق تصمیمگیری مدل کلاود را به دیوید کوئن، قائممقام سابق سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا و پاتریک شاناهان، سرپرست سابق وزارت دفاع آمریکا سپرد.
مردانی که سابقه مدیریت بودجه ۷۰۰ میلیارد دلاری و ۳۱۵ هزار نیروی انسانی را در کارنامه دارند، الگوی تصمیمگیری در شرایط عدم قطعیت را به اتاقهای فرماندهی هوش مصنوعی تزریق میکنند.
بازار چندمیلیاردی دفاعی هدف جدید شرکتها شده است
پنتاگون با خریدهای کلان دفاعی خود، جذابترین مشتری روی زمین است. وقتی پروژه مِیوِن (Project Maven) بودجه پردازش هوشمند تصویر پهپادها را از ۹ میلیون دلار به بیش از ۲۵۰ میلیون دلار رساند، مشخص شد که زبان مشترک با جنرالها چقدر سودآور است.
پدیده درهای گردان (Revolving Door) شاهکلید پالانتیر برای شکار این چکهای میلیاردی بود. این شرکت با ساختن یک شورای مشورتی از ژنرال کارتر هام، فرمانده ارتش آمریکا در ۵۳ کشور آفریقایی، دریاسالار ویلیام مکریون، طراح عملیات علیه اسامه بنلادن، و دبرا لی جیمز، وزیر سابق نیروی هوایی با بودجه ۱۳۹ میلیارد دلاری، مسیر قرارداد ۱۷۸ میلیون دلاری پروژه تایتان (TITAN) برای ارتش آمریکا را هموار کرد تا نشان دهد نشانهای روی دوش، بهترین ابزار بازاریابی تجاری هستند.
رقابت ژئوپلیتیک با چین هویت سیلیکونولی را تغییر داد
سند استراتژی امنیت ملی واشنگتن یک اصل را روشن کرده است: هر کس در هوش مصنوعی برنده شود، حاکم جهان خواهد بود. در سوی مقابل، چین برنامه ۱۵۰ میلیارد دلاری خود را برای تبدیل شدن به قطب مطلق هوش مصنوعی تا سال ۲۰۳۰ به اجرا گذاشته است.
این کارزار خشن، روحیات سیلیکونولی را دگرگون کرد. دیگر خبری از روزهایی نیست که ۴۰۰۰ کارمند گوگل علیه قراردادهای نظامی طومار امضا میکردند؛ امروز غولهای فناوری مانند مایکروسافت، آمازون و اوراکل سر و دست میشکنند تا سهمی از قدرت نظامی داشته باشند.
صندلیهایی که روزگاری در اختیار ایدهپردازان مدنی بود، اکنون تحت تصرف فرماندهان امنیتی است. سیلیکونولی صراحتاً لباس رزم به تن کرده و به بال فعال مجتمع نظامی-صنعتی جدید آمریکا در قرن بیستویکام تبدیل شده است.
این همافزایی بیسابقه میان دانش سایبری، سرمایه تجاری و قدرت نظامی، چشمانداز آینده فناوری را بهکلی دگرگون کرده است.
با ورود ژنرالها به اتاقهای تصمیمگیری سیلیکونولی، ابزارهای دیجیتالی که روزی برای ارتباطات روزمره طراحی شده بودند، اکنون به ستونهای اصلی امنیت ملی و دکترینهای دفاعی تبدیل میشوند؛ پیوندی ساختاری که عقبگرد از آن تقریباً غیرممکن به نظر میرسد.