![شماره یازدهم خبرنامه دیدهبان](/files/fa/publication/issues/1403/5/17/cover_50.jpg)
به گزارش پایداری ملی به نقل از فارس،«حتی گوشی قفلشده در جیبمان یا روی میز کارمان بیصدا فریاد میزند و حواس تکهپاره و پخشوپلای ما را بهسوی خود میکشد.» این را جاناتانهایت، روانشناس اجتماعی و استاد دانشگاه نیویورک، میگوید.
وزارت آموزشوپرورش هلند دوشنبه ۲ سپتامبر (۱۲ شهریور) اعلام کرد که استفاده از تلفن همراه «در تمام مدارس ابتدایی هلند» ممنوع است.
البته از ابتدای سال جاری میلادی ممنوعیت استفاده از تلفن همراه در مدارس متوسطه هلند به اجرا درآمده بود.
پیشتر در مدارس مجارستان هم قانون ممنوعیت استفاده از تلفنهای هوشمند اجرایی شد و یک مدیر مدرسه پس از خودداری از اجرای آن، مجبور به استعفا شد. این طرح در برخی کشورهای اروپایی دیگر نظیر فرانسه، ایتالیا، فنلاند، یونان، دانمارک و بلژیک هم اجرایی شده است.
بر اساس آخرین گزارش یونسکو در مورد نظارت بر آموزش جهانی، از هر چهار کشور، یک کشور قوانین ممنوعیت استفاده از تلفن همراه در کلاسهای درس را تصویب کرده است.
طبق مطالعهای که توسط سازمان همکاری و توسعه اقتصادی انجام شده است، ۶۵ درصد از دانشآموزان از تلفن همراه بهعنوان عامل حواسپرتی مرتبط با افت تحصیلی در کلاسهای درس از جمله درس ریاضیات نام بردهاند.
تاماس توتییک، رئیس اتحادیه معلمان در مجارستان، ضمن انتقاد و منسوخ خواندن طرح ممنوعیت گوشی تلفن همراه در مدارس، میگوید که «احساس میکنم این قانون توسط افرادی تهیه شده است که آخرین بار در زمان فارغالتحصیلی در مدرسه بودهاند و از نحوه عملکرد یک مؤسسه آموزشی آگاه نیستند» چون استفاده از تلفن همراه در حین آموزش ابزاری ضروری است.
اما تونی سوسیز، معلمی که در مدارس مختلف بارسلونا زبان لاتین تدریس کرده است، میگوید که امسال اولین سالی بود که تلفنهای همراه به طور کامل در مدرسهای که تدریس میکردم ممنوع بود و کلاسها و «عملکرد دانشآموزان شگفتانگیز بود»، چراکه نیازی به تلفن همراه در مدارس نیست، دانشآموزان میتوانند تحقیقات خود را از طریق لپتاپها و سیستمهای آموزشی مدرسه انجام دهند که البته آن هم برای یادگیری در بسیاری از موضوعات ضروری نیست.
مدیرکل یونسکو آدری آزولای معتقد است که انقلاب دیجیتال پتانسیل بالایی دارد اما «استفاده مناسب از چنین تحولی نیازمند برنامهریزیهای دقیق است تا بتواند بر عملکرد صحیح دانشآموزان تأثیرگذار باشد» و بهعنوان پشتیبانی مؤثر برای رفاه معلمان و دانشآموزان عمل کند نه اینکه به ضرر آنها باشد. به عبارتی دانشآموزان باید بیاموزند که این فناوری نباید تعاملات انسانی آنها را در آموزش تحتتأثیر قرار دهد و باید نحوه صحیح استفاده از این تکنولوژی را بهدرستی بیاموزند.